चिमुकली गादी
आईच्या गर्भाशयाला कर्क रोगाची लागण लागल्याने डॉ.च्या मते शस्त्रक्रीया करून तो काढून टाकण्याविना गत्यंतर नव्हते.हे ऐकून तिच्या कर्त्या मुलांच्या मनात आईला कसे समजावून सांगावे याचा जो विचार मनात आला तो खालील कवितेत मांडला आहे.
कवितेचे शिर्षक आहे
चिमुकली गादी
आई, कळला तेव्हां आम्हा
खरा जीवनाचा आशय
काढतील जेव्हां तुझा
अमोल गर्भाशय
किती सांगू त्या
गर्भाशयाची महती
गे, होईल ती
भली मोठी यादी
कारण ती होती
अमुची चिमुकली गादी
घेऊन अमुचे चिमुकले शरिर
त्या अमुच्या चिमुकल्या गादीवर
जोपासीलेस तू किती कष्टाने
सार पुरे नऊ महिने
नसे त्यामधे क्लोरीन वा ऑक्सीजन
अन नसे कसले सर्क्युलेशन
पोहोत होतो आम्ही
होवून तुझे चिमुकले मूल
हो,तो होता देवाचा स्विमींगपूल
लोळू आता आम्ही किंग अथवा
क्विन बेड वर
परी लोळू कसे स्वपनात आम्ही
घेऊन ती अजोड बेड
आई, नको करू दुःख त्या
गर्भाशयाचे
वापर झाल्यावर टाकून द्यायचा
आहे नियम निसर्गाचा
कसे?कुठे?आणि कधी?टाकायचा
हाच सवाल आहे माणुसकीचा
श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)
