डुबू न जावो मनभरी आशा

मार्ग प्रेमाचा असताना
संभाळून टाक पाऊले
मार्गात ह्या चालताना
म्हणती हात चोळले

कुणी न गाठे ही प्रेममंझील
पाऊले डगमडूनी हताश होतील

शोधीतो आम्हा हा बहार जमान्याचा
कुठे सोडून आलो आम्ही हा बगीचा

डुबू न जावो मनभरी आशा
नको फेकू तीर
बदलूनी नजरेची भाषा

    श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)
     shrikrishnas@gmail.com
 

टिप्पणी नोंदवा

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*