एक पान हिरवंच असताना देठातून तुटलं
नांव “सागर”, पण खरंच सागरा सारखा विशाल होता.मोठ्ठे डोळे,लांब रुंद कान आणि गुबगुबीत शरिराचा सागर मी त्याच्या लहानपणी पाहिला होता.आता जवळ जवळ त्याच्या पस्तीस वर्षावर तो ईहलोकाच्या यात्रेवर आम्हाला एकटेच सोडून निघून गेला.
म्हणतात, देवाला चांगले लोक आवडतात.पण पुरंपुरा चांगुलपणा तरी दाखवायला देवाने त्याला आयुष्य द्दयायला नको काय?का, तो त्याला एव्हडा [...]
Marathi vishva blog
Blogadda
Blogwani
-
ताज्या प्रतिक्रिया
shrikrishnasamant on काय झाले तदनंतर नसे ठाऊक … akhiljoshi on काय झाले तदनंतर नसे ठाऊक … shrikrishnasamant on खऱ्या यशाची व्याख्या. prashant patil on खऱ्या यशाची व्याख्या. shrikrishnasamant on मला निस्तब्धता का आवडते. shrikrishnasamant on खऱ्या यशाची व्याख्या. shrikrishnasamant on “माझी आई हाच माझा व… Abhishek Mule on मला निस्तब्धता का आवडते. dharmendra on खऱ्या यशाची व्याख्या. PRIYA PARDESHI on “माझी आई हाच माझा व… shrikrishnasamant on खऱ्या यशाची व्याख्या. shrikrishnasamant on सकाळी सूर्योदयाबरोबर उठावं, आण… Hanumant shinde on सकाळी सूर्योदयाबरोबर उठावं, आण… Hanumant shinde on खऱ्या यशाची व्याख्या. sagarkobal on आई..! तुझी, आ..ठ..व..ण ये… feed
