नातवंडं आणि आजी/आजोबा

नमस्कार मंडळी ,
आपले विचार प्रभावी करता यावे असतील तर कवितेसारखे उत्तम माध्यम नसावे असे मला वाटतं.
तेव्हां ह्या कवितेच्या दोन ओळीने मी सुरवात करतो.
“जेथे आजीआजोबा वसती
तेथे नातवन्डे आनंदे बागडती”
आजीआजोबा आणि नातवंड जेव्हा एकेठिकाणी रहातात तेव्हां त्यातली मजा त्याना अनुभावानेच समजते.मी माझं बालपण आठवूनच म्हणतोय

आता, त्यात काही फायदे आणि तोटे आहेत पण फायदे पाहीलेत तर
पर्वता एव्हडे आहेत आणि तोटे असलेच तर अगदीच कमी असतात असं मला वाटतं.
सगळ्या फायद्या तोट्याची मला इथे चर्चा करता येणार नाही.
पण मला जो आठवतो तो एक किस्सा सांगतो.
अशा घरात आईबाबांच लोवर आणि आजीआजोबांच हाय कोर्ट असतं.
ह्या दोनही कोर्टांच्या इमारती प्रेम,त्याग आणि समजुतदारपणाच्या
पायावर उभारलेल्या असाव्यात, आणखीन एक महत्वाची गोष्ट म्हणजे
खालच्या कोर्टात शिस्तीचं आणि वरच्या कोर्टात लाडाचं असं दालन असतं.
ह्या हायकोर्टाचा नातवंडाना बरेच वेळेला फायदा होतो.
कधी समजा खालच्या कोर्टाचा निर्णय पटला नाही की मग
“थीस इज नॉट फेअर” अस मोठ्याने ओरडत आणि पाय आपटत आपटत
एखादं नातवंड आजीआजोबांच्या खोलीचं दार खट्खट करत आत येतं,
आणि मग आत आल्यावर जज्याशी भेट मिठीतच होते.
“काय झालं?”असं नुसतं विचारल्यावर अन्याय काय झाला हे
हुंदक्यामधून समाजावलं जातं,”थांब मी विचारतो हां”
ह्या जज्ज्यांच्या एका आपुलकीच्या आश्वासनावर
“आय लव यू ग्र्यांड पा”(किंवा ग्र्यांडमा) असं म्हणून झाल्यावर सर्व केस तिथेच संपते.
ह्या प्रकरणावरून एक गोष्ट माझ्या लक्षात आली की ईंग्रजी मधे आजी आजोबाना सिनीयर पेरेन्ट,
एलडर पेरेन्ट किंवा सुप्रीम पेरेन्ट न म्हणता ग्र्यान्ड पेरेन्ट(की लाडपेरेन्ट) का म्हणतात ते.
म्हणून मला वाटतं, जसं म्हणतातना “लग्न पहावं करून ” तसं ” आजीआजोबा पहावं होवून”असो.
तर ही सहा फूट चार इंच उंच व्यक्ती आजच्या ह्या समारंभाची हीरो आहे.
ह्या श्याहत्तर इंच उंचीचीच्या रोपट्याला त्याच्या आईबाबाबरोबर,
आजीआजोबाना पण खतपाणी घालण्याची संधी मिळाली त्याचा आज आनंद होत आहे.

नितीशला नंतर डिगऱ्या मिळतीलच मी मात्र त्याला “भाषा पंडीत” ही डिग्री केव्हांच दिली आहे.
त्याचं कारण असं की लहानपणा पासून त्याने मराठी भाषेची समृद्धी केली आहे.
त्याचं कौतूक म्हणून त्याने भर घातलेले मला जे आठवतात ते त्याचे स्वतःचे
काही जोड शब्द तुम्हाला मी सांगतो.त्यावेळी तो खूप लहान होता.
चशम्याला तो तस्सन म्हणायचा
सकाळी उठल्यावर, आजाच्या डोळ्यावर चश्मा नसला ,की तो दुडु दुडु
धावत जाऊन, चश्मा घेऊन यायचा आणि मला हातात देऊन म्हणायचा “आजा तस्सन”
कलिंगडाला कंगी
पुस्तकाला फुकत
सुर्याला बाप्पाशुली
गरम भांडे उचलण्याच्या चिमट्याला कांची
किचन मधे लुडबुडत असताना, “आजी कांची “म्हणून चिमटा नेऊन आजीला द्यायचा
कृष्णकन्ह्याला किसनकनी
आणि पिस्तूलातून येणाऱ्या आवाजाची नक्कल फुताम फुताम अशी करायचा.
त्याचं एक आवडीच गाणं मी तुम्हाला म्हणून सांगतो
ब्यॅड बॉईझ,ब्यॅड बॉईझ वाच्यू क्यान यू डू व्हेन दे कम फॉर यू
ब्यॅड बॉईझ,ब्यॅड बॉईझ वाच्यू क्यान यू डू व्हेन दे कम फॉर यू
हा त्याच्या आजीचा आणि त्याचा अगदी आवडीचा कार्यक्रम
ऐकून झाल्यावर रोजचा कार्यक्रम
आजोबा चोर, आणि हा कॉप.पिस्तूल मला दाखवून फूताम, फूताम
झाल्यावर माझे दोन्ही हात पुढे करून झाल्यावर “यू आल अन्दल ऍलिस्ट”
असं म्हटल्यावर मला शरण यावं लागायचंच.
ते दिवस निघोन गेले, आठवणी फ्क्त राहिल्या
अजूनही तो मराठी भाषा अगदी अस्खलीत बोलतो.हे झाल मराठी भाषेबद्दल.
आता हायस्कूल मधे तो चिनी म्यांड्यारीन भाषा शिकलाय.मराठी,इंगलीश आणि म्यांडरीन शिकून झाल्यावर
तुम्हाला गम्मत सांगतो आता तो कंप्युटरच्या बऱ्याच भाषा शिकलाय
मायक्रोसॉफ्ट,लिनक्स ,सी प्लस ,सी प्लस प्लस वगैरे वगैरे
माझ्या पीसीवर त्याने ह्यातलं काही डावून लोड पण केलं आहे,मी वापराव म्हणून.
आणि गम्मतीची बात म्हणजे लिनक्स मधे उबुन्टू, कुबुन्टू, एजुबुन्टू असले शब्द मला बोलून सांगतो.
ते पण शब्द तस्सन, कंगी सारखे त्याचेच आहेत काय? असा ब्र्हम त्याच्या आजीला कधी कधी होतो.

ऋषी मुनीच्या वेळी मुलं आश्रमात शिकायला जात, आता ती एकविसाव्या शतकात क्याम्पस मधे जातात.
त्यावेळची मुलं पर्णकुटीत राहत, आता ती डॉर्म मधे राहतात.शिकण्याचा वेळकाळ जवळ जवळ तसाच.
थीम तेच, शब्द निराळे. ह्या वर्षी आमची दोन नातवंडं आम्हाला सोडून शिकायला आश्रमात जाणार.
नितीश आणि अंकिता.
त्यांच्या आईवडीलाप्रमाणे, आजीआजोबाना पण ती दोघं सोडून जाणार,याचा विचार येवून
थोडसं वाईट वाटतं.पण मग सर्व संपवून परत येणार त्या कडे लक्ष्य केंद्रीत करायला बरं वाटतं.
कारण निश्चीतच एक उमदार, स्मार्ट व्यक्तीमत्व आम्हाला पहायला मिळणार
जसं इकडच्या मार्केटींग बिझीनेस्च्या भाषेत “ए व्हेरी कूल प्रॉडक्ट” म्हणतातना अगदी तसं.
आमचं आता वंय झालंय.पण म्हणून काय झालं? आशेला मर्यादाच नसाव्यात.

शेवटी जाता जाता दोन ओळी कवितेच्या नातवंडाना उद्देशून आहेत.

खडतर आहे भावी जीवन
बालपणाची मजा हरवून
सुखदुःखाला झूंज देवून
होणार तुम्ही कर्तुत्ववान

श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)

Advertisements

2 Comments

  1. Mr.Lokhande Ganesh
    Posted मे 9, 2012 at 11:55 pm | Permalink

    ha lekh changla hoto.


टिप्पणी नोंदवा

Required fields are marked *

*
*

%d bloggers like this: