जा तूं मला विसरून

जा तूं मला विसरून

माझी याद करून
नको ढाळू तूं तुझे अश्रू
मला सतत मनी आणून
नको जीवन तुझे जाळू
जा मला तूं विसरून

होते ते एकच सुखस्वप्न
घे अशी समजूत करून
गेला तो जमाना
असे तुझ्या मनात आणून
नको ढाळू तूं तुझे अश्रू
मला सतत मनी आणून

माझे लक्ष निराळे
तुझा मार्ग निराळा
नच भेटेल डोळ्याला डोळा
होऊ दे मला तुझ्या
दुनियातून वेगळा
नको ढाळू तूं तुझे अश्रू
मला सतत मनी आणून
हे भंगलेले हदय माझे
सांगे अश्रू ढाळून
नसे मी तुझ्या
प्रेमाचा हवालदिल
नको उच्चारू नांव माझे
तुझ्या ओठातून
माझी याद करून
नको जीवन तुझे जाळू
जा तूं मला विसरून

                      श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)
                              shrikrishnas@gmail.com

Advertisements

टिप्पणी नोंदवा

Required fields are marked *

*
*

%d bloggers like this: