तूं जगूं नाही दिलंस

तूं जगूं नाही दिलंस

शांतीने जगावं तर
तूं जगूं नाही दिलंस
विष प्राशन करावं तर
तूं पिऊ नाही दिलंस

रात्र होऊन नववधू जेव्हां
जाई शुभ्र चंद्ररथातूनी
येऊन तुला माझी याद
मन तुझे जाईल सतावूनी
कुणी नाही दिलं दुःख ईतकं
तूं होतास देत ते जितकं

रात्रंदिनी ठेवूनी माझ्या मनात
तूं दिलेल्या शल्याचा विचार
करीतो मला तो सदा बेजार
वाटे कसा करू माझा गुजार

नसतो झालो आपण विलग
मरणांती झालो असतो अलग
असो बहाणा असो भ्रांती
नसती का मिळाली आत्मशांती

शांतीने जगावं तर
तूं जगूं नाही दिलंस
विष प्राशन करावं तर
तूं पिऊ नाही दिलंस

श्रीकृष्ण सामंत (स्यान होझे कॅलिफोरनीया)
shrikrishnas@gmail.com

Advertisements

टिप्पणी नोंदवा

Required fields are marked *

*
*

%d bloggers like this: