त्या मेघासम तू भासते.

 

राहून सामील सर्वांमद्धे
राहशी तू नामा वेगळी
केवळ माझ्याशीच नसून
राहशी स्वतःशीही आगळी

मान उंचावून नजर उठते
कुणासाठीही झुकत नसते
नासिकेतून श्वसन वाढते
कुणासाठी अडत नसते
काही केल्या जो थांबत नाही
त्या वार्‍यासम तू भासते

केशपाश तुझा लहरत राही
पदरा आड तो छपला जाई
ओठ तुझे हलकेच थरथरती
दाता खाली दबले जाती
कोसळेल वाटूनी जो बरसत नाही
त्या मेघासम तू भासते

 

श्रीकृष्ण सामंत (सॅन होझे कॅलिफोरनीया)
shrikrishnas@gmail.com

 

Advertisements

टिप्पणी नोंदवा

Required fields are marked *

*
*

%d bloggers like this: