Author Archives: shrikrishnasamant

मी कॅलिफोरनीया मधे स्थाईक झालो आहे.मी माझी पत्नी कुंदा आणि दोन मुलं यांच्या सोबत रहातो.
आता निवृतीच्या जीवनात आयुष्यातले अनुभव,आणि वाचनात आलेले इतरांचे अनुभव याचा संग्रह आठवणीत आणून तो “कृष्ण ऊवाच” म्हणून लेखात,कवितेत,विचार, चर्चा,वर्णन,टिका आणि गम्म्त म्हणून,ह्या Blog मधे लिहून इतरांशी जणू हितगूज केल्याचे समाधान मिळेल या आशाने केलेला एक प्रयत्न.

रे मना धीर धर ना जरा

(अनुवाद) रे मना धीर धर ना जरा कुणाचा मोह करावा हे ह्या निर्दय मोहाला माहित नसे हया जीवनाची चढती ढळती प्रभा कुणी बरे धरून ठेवीली रंगावरती कुणी बरे रोख आणिली रुपावरती कुणी बरे बंधने आणिली कुणी बरे केली ही नसती अटकळ उपकार मान तयाचे सत्वरी ज्याने निभावली साथ तुझ्याशी स्वप्न असते जनन-मरणाची मेळ विसरूनी जा […]

कसे विसरीन मी तुला सहजपणे असा

(अनुवाद) तुझ्या वाटेला लावून नजर बसेन मी असे वदणारे ते दिवस कुठे बरे गेले रहा तू हवे तिकडे तू एकच माझा सखा कसे विसरीन मी तुला सहजपणे असा पदो पदी केली पुजा माझ्या सख्याने अन रडविले मला बहरलेल्या फुलांनी तुझ्या वाटेला लावून नजर बसेन मी असे वदणारे ते दिवस कुठे बरे गेले माझ्या नजरेत मला […]

संशयी मना कसे सांगू मी तिला

(अनुवाद) मन भरून कसे पाहू मी तुला संशयी मना कसे सांगू मी तिला तू माझी कसे तुला मी म्हणू सार्‍य़ा जगाला कसे मी पटवू मन भरून कसे मी तुला पाहू उताविळ तू अन बेचैन मी तुला भेटण्या उत्कंठा वाढली संयमाची सीमा आता संपली दाह प्रीतिचा अंग जाळू लागली आज भेटीची घडी का चुकली भासे ह्रदयाची […]

भोग आणि प्रेम

“हे विश्व एव्हडं मोठं आहे की,ते स्वतःच एक चमत्कार आहे.हा चमत्कार समजायला एकच मार्ग नसणार.”..कुणीतरी म्हटलंय. रमाकांतचं वाचन दाणगं आहे.त्याची बैठकीची खोली असंख्य पुस्तकानी भरलेली आहे.मी एकदा त्याला सहज म्हणालो, “कायरे रमाकांता तुझ्या खोलीत एव्हडी पुस्तकं आहे तू खरोखरच ती उघडून वाचतोस का?” माझा प्रश्न रमाकांतला विचीत्र वाटला नाही.कारण हा प्रश्न त्याला अनेकानी विचारलेला आहे […]

कवेत मृत्युच्या सत्वरी निघून जावे

(अनुवाद) ह्या जीवनाला होता अजून तुझा आसरा भटकत जाण्य़ाविना आता नसे मार्ग दुसरा क्षणात नष्ट होतात जीवनभरचे रस्ते जेव्हा अंतरात त्यांचे वास्तव्य नसते दोषी अन निर्दोषी एकमेका सामिल झाले हे त्वरीत जाणिले अमुच्या दुर्भाग्याने नसता अपुली जरूरी कुणी काय करावे कवेत मृत्युच्या सत्वरी निघून जावे   श्रीकृष्ण सामंत (सॅन होझे कॅलिफोरनीया)

हे मना

(अनुवाद) रमत गमत हसत हसत गुणगुणत चल हे मना हे मना तू होऊनी मग्न चल सजवित घेऊनी स्वप्न रमत गमत हसत हसत गुणगुणत चल हे मना   फुलांनी भरलेल्या ह्या डहाळ्या सुगंधी सुगंधी ह्या पाकळ्या कळ्या दिसती नाजुक कोवळ्या नजरेत भरूनी हसत हसत चल हे मना तू होऊनी मग्न चल सजवित घेऊनी स्वप्न   अवसर […]

माझे प्रेम मला परत दे

(अनुवाद) ती माझी निद्रा ती माझी मौज मला परत दे ती माझी प्रीत ती माझी व्यथा मला परत दे माझी निद्रा मी जेव्हडी घालवून बसलो माझी मौज मी जेव्हडी हरवून बसलो ती माझी निद्रा ती  माझी मौज मला परत दे ती माझी प्रीत ती माझी व्यथा मला परत दे   एक भोळे ह्रदय आहे अन […]

चांदणी जीवंत असावी यास्तव

(अनुवाद) चंद्र एव्हडा ऊजळला आहे चांदणी जीवंत असावी यास्तव मी अजुनी पुरता जीवंत आहे जीवन जीवित असावे यास्तव अंतरात अगणीत दु:ख भरलेले आंसवे अगणीत नेत्रात भरलेली वेदना अगणीत अंगात भरलेली जळती वात अन शरीराची दाहीदाही दोन्ही मिळूनी जीवित ठेवू दे प्रीतिलाही मी अजुनी गाणे गुणगुणत आहे रागिणी जीवंत असावी यास्तव श्रीकृष्ण सामंत (सॅन होझे कॅलिफोरनीया)

अशा ह्या क्षणी

(अनुवाद) लाजून अशी नको बघूस अशा ह्या क्षणी कुतूहलाच्या इराद्याने आता वृत्त पसरेल चोहिकडे अशा ह्या क्षणी नजरेतल्या इशार्‍याने तुझ्या मोहक चेहर्‍याचे चित्र घेतले ह्या क्षणी माझ्या नजरेने विसर दुनीयेला ये मिठीत अशा ह्या क्षणी हा आर्त आवाज विनवीतो अशा ह्या क्षणी वचनाच्या पुर्ततेने अंतरंगा! कसली तमा करू फलिताची अशा ह्या क्षणी दिसेल अपुल्या प्रीतिवरती […]

पाहुनी तुझे हास्य हसेल दुनिया सारी

(अनुवाद) पाहुनी तुझे हास्य हसेल दुनिया सारी पाहुनी तुझे रुदन कुणीही रडणार नाही पाहूनी तुझी आंसवे काही उमजणार नाही पाहूनी तुझी आंसवे हसतील मात्र सारे सूर्याच्या किरणानी जागी जाहली सकाळ दीपकाच्या हसण्याने दूर झाला अंधक्कार झगमगत रहा गुणगुणत रहा जीवनात सदा हसत हसत रहा तुझे पाहुनी हास्य हसेल दुनिया सारी तुझे पाहुनी रुदन कुणीही रडणार […]