Author Archives: shrikrishnasamant

मी कॅलिफोरनीया मधे स्थाईक झालो आहे.मी माझी पत्नी कुंदा आणि दोन मुलं यांच्या सोबत रहातो.
आता निवृतीच्या जीवनात आयुष्यातले अनुभव,आणि वाचनात आलेले इतरांचे अनुभव याचा संग्रह आठवणीत आणून तो “कृष्ण ऊवाच” म्हणून लेखात,कवितेत,विचार, चर्चा,वर्णन,टिका आणि गम्म्त म्हणून,ह्या Blog मधे लिहून इतरांशी जणू हितगूज केल्याचे समाधान मिळेल या आशाने केलेला एक प्रयत्न.

ती गोड गाणी कशी मी गाऊ?

(अनुवाद) प्रीतिची वचने कशी बरे मी पाळू? आसपासच्या ज्वाळांना कशी मी सांभाळू? प्रीतिला रोखणारी भिंत कशी मी उचकटू? असतील अगणीत गोड गाणी दाखवी वेदना नेत्रामधले पाणी अंतराची तार तुटलेली असताना ती गोड गाणी कशी मी गाऊ? भार व्यथेचा अंतरात असताना शोधूनी सांभाळीन मार्ग सुलभतेचा परि असतो जेव्हा भार जीवनाचा ती व्यथा कशी मी संभाळू? श्रीकृष्ण […]

निसर्गवेडा सुधाकर

“निसर्गाने मला एव्हडं प्रबळ केलंय,आणि त्यातूनच मी आणखी एक शिकलो की,माझ्या अंतरात मी डोकावून पहावं आणि त्यातूनच मी सौंदर्य शोधून पहावं.” ….सुधाकर तसं पाहिलत तर,सुधाकराच्या घरचे सर्वच निसर्गप्रेमी आहेत.आणि त्यामधे सुधाकर निसर्गवेडा आहे असं म्हटलं तर चुक होणार नाही.सुधाकर मला नेहमीच निसर्गाबद्दल चार गोष्टी सांगत असतो.आणि बरेचवेळा तो कोकणातला निसर्ग कसा वाटतो ते तोंड भरून […]

हे आयुष्या!

(अनुवाद) हे आयुष्या! करशील जरा मजला खुळा मीच स्वत: घाबरलेला आहे वेंधळा कुठुन कुठे घेऊन आली ही लोभस अभिलाषा पुजीले मी जिला तिच जहाली एक छाया अंतरातल्या चुकीने लज्जीत केले मला हे आयुष्या! करशील जरा मजला खुळा मीच स्वत: घाबरलेला आहे वेंधळा विचीत्र आनंदाच्या स्वप्नात हरवून गेलो अनोख्या चीर निद्रेत झोपून गेलो नयन खुलताच मी […]

सुगंधाचा परिमळ तूच पुरविशी आसमंताला

(अनुवाद) काय सांगू काय अंतरी फलित होईल तुझ्या येण्याचे माझ्या मनावर माझ्या स्वत:वर कसा लगाम ठेवण्याचे चारही दिशामधे तूच येतेस नजरेला सुगंधाचा परिमळ तूच पुरविशी आसमंताला तुझ्या मोहकतेचे दृश्य दीपविते चारही दिशेला असे भासे जणू स्पर्श जाहला चंद्र्माला तुझ्या मनोहर दृष्टीक्षेपाचा दिलासा मिळाला माझ्या पापणीवर काजवे लागले चमकायाला श्रीकृष्ण सामंत (सॅन होझे कॅलिफोरनीया)

डोलणारे आकाश

(अनुवाद) डोल डोलणार्‍या पाहूनी गगनाकडे ऊगवेल शशिकांत असे वाटते झिलमीलणारे पाहूनी तारे अंबरही डोलू लागले कुणी न पाहतो नभाकडे पाहतो ऊगवलेल्या चंद्राकडे पहातील सारे ऊगवत्या चंद्राकडे कुणी न पाहतो गगनाकडे फुलें फुलली नसता बाग कशी बहरावी वात तेवत नसतां दूर होईल कशी काळोखी तू दिसतेस मोहक चंद्रापुढे निकट येशील जरा माझ्यापुढे रजनीनाथ अस्ताला जाई जोवरी […]

संसार

(अनुवाद) संसार भासे जणू एक सरिता दु:ख सुख भासे जणू दोन किनारे कोण जाणे कसला हा प्रवास आहोत फक्त आपण वाहते झरे आक्रमत्या जीवनाच्या वेगामधे असे एक लय रागामधे सूरामधे संसार असे एक शय तारकांच्या समुहामधे असतो सराव चंद्रमा आणि चांदण्याचा धरती वरती अंबराच्या नेत्रातूनी कोसळती धारा श्रावणाच्या एके दिनी थेंब पावसाचे बनतील मेघ पुन्हा […]

विनायक आणि मी.

“मानवतेवर प्रेम करणारे लोक मानवतेत बदल आणू पहात नसावेत.ते लोक स्वतःमधे बदल आणू पहात असतात.”…मी विनायकाला म्हणालो. विनायक आणि माझ्यात नेहमीच वाद,अर्थात प्रेमळ,वाद होत असतात.आणि त्यासाठी एखादा विषय शोधून काढावा लागत नाही.ते उस्फुर्तपणे होतं.काल असंच झालं.मला विनायक म्हणाला, “आपल्याला काय वाटतं आणि आपण कसला विचार करतो ह्यामधे फरक करणं खरोखर जरा कठीण आहे.माझा असा समज […]

विझशिल का वा जळशिल का

(अनुवाद) वसशिल का नयनी माझ्या स्वप्न माझे होशिल का रंगवशिल का चेहरा माझा जखम जरी दिसे ना का एक आरसा तुटूनि गेला खंत त्याचा करशिल का एकट्या मला राहूदे एकटी त् न येवोनि फरक होईल का गंध दरवळे भोवति माझ्या महक त्याची विसरशिल का पहाण्यासाठी नसता कुणीही विझशिल का वा जळशिल का श्रीकृष्ण सामंत (सॅन […]

पायताना शिवाय

“अनवाणी असणं आणि त्याचे शारिरीक दृष्टीने काय फायदे ह्या विषयावर मी बरंच वाचन केलं आहे”…मधूसुदन काही लोक स्वभावाने हट्टी असतात.ते त्यांच्या मनात आणतात ते तसं करतात.मला मधुसूदनाबद्दल म्हणायचंआहे.मी त्याला त्याच्या ह्या स्वभावाबद्दल बरेचदा म्हटलं आहे.पण त्याचं म्हणणंही मला पटतं.तो म्हणतो की,मी जो हट्टीपणा दाखवतो त्याने मी माझ्या जीवाला कष्टप्रद करतो.दुसर्‍याला ते कष्ट बघून सहन होत […]

आदर: दिल्या घेतल्याचा.

“मला माझ्या लहानपणीच माझ्या मनावर बिंबवलं गेलेलं होतं की,दुसर्‍याचा सन्मान तसाच करा जसा तुमचा दुसर्‍यानी करावा असं तुम्हाला वाटतं.”…माझा मित्र राजेश. एखादा मनुष्य जेव्हा खरोखरंच हवालदिल होतो तेव्हा तो अगदी खरं बोलण्याचा प्रयत्न करीत असतो.माझ्या ह्या म्ह्णण्याची प्रचिती त्या दिवशी आली जेव्हा राजेश माझा एक मित्र, असेच आम्ही गप्पा मारीत असताना आवर्जून मला सांगत होता. […]