Category Archives: कविता

नका सतावू मला.

(अनुवादित) नका सतावू मला. माझ्या आठवानो विसरूनी गेलो मी तुम्हाला नका सतावू मला नका माझ्या जवळी येऊ सुखाने जगूदे मला निळ्या नभाकडे पहात बसलो आहे तुटणारे तारे कुठवर जीवन कंठू स्वपनांच्या आधारे असुद्या मी खुळा नका करू अजून खुळा नका माझ्या जवळी येऊ सुखाने जगूदे मला नका लुटू मला करूनी अजुनी खुळा संभाळीतो तोल माझा […]

दूर पर्यंत जाईल तो विषय निघाला तर

अनुवादीत लोक अकारण निमत्त विचारतील उदासीनतेचं विचारतील कारण तुझ्या बेचैन होण्याचं बोटं दाखवतील सोडलेल्या तुझ्या केसांकडे दृष्टी लावून पहातील व्यतीत झालेल्या काळाकडे पाहून कंकणाकडे काही करतील पोटात मळमळ पाहून थरथरत्या हाताला करतील काही खळखळ होऊन आततायी ताने देतील अनेक बोलण्या बोलण्यात करतील माझा उल्लेख नको होऊस प्रभावित त्यांच्या बोलण्यावर समजून जातील पाहूनी छ्टा तुझ्या चेहर्‍यावर […]

एका लग्नाची ऐकीव गोष्ट

एका लग्नाची ऐकीव गोष्ट. (गद्य,पद्य वेचे.) तू मला पहायला आला होतास सफेद प्यॅन्ट अन सफेद फुल शर्ट काळा सावळा असलास तरी दिसलास स्मार्ट तू नेसली होतीस अंजरी साडी ब्लाऊझवर होती नक्षी वाकडी तिकडी गोरीपान होतीस अन दिसलीस फाकडी मी कांदेपोहे घेऊन आले होते तू मान खाली करून बसला होतास दोन चमचे खाल्यावर वर बघून हसलास […]

सांगशील का ते दिवस कुठे गेले?

(अनुवाद) नयन सांगती कथा प्रीतिची तरूण जीवनाची अन सुखी दुनियेची का जाळूनी करीशी दैना माझ्या घरट्याची? का जीवना लटूनी आयुष्य नष्ट केले गेले ? सांगशील का ते दिवस कुठे गेले? माझ्या ममतेचा विसर तुला आला कसा? माझ्या अंतरीचा दाह उपेक्षीत केलास कसा? नको तू विचारू प्राण माझा थकला कसा? कसे दिवस आले अन ते कसे […]

पुष्टावलेला तो उंच ऊस

माझ्या त्या (अजून आणखी एक इडंबन केलं आहे.) मधल्या “पुष्टावलेल्या ऊसाच्या” विडंबनाचा जन्म असा झाला. मुळ कवितेतल्या पहिल्या ओळीत “कोसळणारा तो धुंद पाऊस” ह्यातला “पाऊस” ह्या शब्दावरून “ऊस”हा शब्द आठवला. आणि नंतर उसाचं शेत,ऊस खेचणं, चीर काढणं,रस थेंब थेंब पडणं,हात चिकट होणं-ऊसाचा रसच तो चिकट असणार- ऊचकणं आणि ऊस म्हटल्यानंतर मुळासकट खाणं हे सगळं माझ्या […]

मी एक क्षुल्लक फूल आहे.

नयनातून तुझ्या आलेला अश्रू समजून तू मला कां बरं ठिपकू दिलीस तुझ्या प्रेमाचा मी मोती कां बरं मातीमोल केलीस फुलबागेत न फुललेलं मी एक क्षुल्लक फूल आहे कसं असलं तरी बहरलेली मी एक भूल आहे तू मला फुलवून स्वतःच कां बरं विसरून गेलीस अश्रू समजून तू मला कां बरं ठिपकू दिलीस नजरचुकीने मी इथे आलो […]

निःशब्द राहूनी सांगे झोपडी कहाणी.

होती ती एकच झोपडी नजर कुणाची त्यावर पडली होते त्यावर एक मोडके छ्प्पर त्यामधून दिसे आतले लक्तर उजाड आगगाडीच्या फाट्यात त्याने बांधली झोपडी थाटात नजरेला त्याच्या वाटे तो महाल ती झोपडी असेच तुम्ही म्हणाल जर असता तो त्या महालाचा राजा त्यजीला असता न करता गाजावाजा पण ओतले त्याने त्याचे त्यात सर्वस्व कसा सहन करील कुणाचे […]

सुगंधाची धुंद.

आपल्यावर रागावून गेलेलं एक माणूस पुन्हा कधीतरी आपल्याला भेटायला आल्यावर प्रथम नक्कीच एक फुल देऊन स्वतःला अन मला आनंद देणार असं नेहमीच वाटणार्‍याला पहाटे एकदा स्वप्न पडतं.आणि मग….. हरवलेले फूल आणून देताना जेवढा तुला आनंद झाला दुप्पटीने झाला आनंद मला फुल ते हातात घेताना सुगंध त्याचा दरवळला उजळूनी जुन्या आठवणी पाकळ्यावरचे ते थेंब दवांचे आणिती […]

वाचक हो, तुमच्यासाठी

(सैनिक हो,तुमच्यासाठी ह्या गाण्याचा आधार घेऊन) आज जणू झालो आम्ही सचीन तेंडूलकर पाच शतके लेखनाची लिहूनी अमुच्या ब्लॉगवर येती हे शब्द तुम्हा सांगण्या अमुच्या ओठी वाचक हो, तुमच्यासाठी लिहीत लिहीत आम्ही नित्यकर्म अवघे करतो वाचतो अपुल्या क्षेत्री लेखनाची स्फुर्ती घेतो परी आठव येता तुमची प्रेरणा स्फुरतसे बोटी वाचक हो, तुमच्यासाठी आराम विसरलो आम्ही आळसा मुळी […]

दिवस ते गेले कुठे

कुणाच्या तरी आयुष्यात कधीकधी असे ही दिवस येतात की प्रश्नावर प्रश्न विचारून सुद्धा एक ही उत्तर मिळत नाही.कारण उत्तर देण्यासारखं जीवनात काही ही राहिलेलं नसतं. दिवस ते गेले कुठे सांग ना! दिवस गेले कुठे नजर सांगत होती प्रीतिच्या अनंत कथा तरूण विश्व अन नव्हत्या कसल्या व्यथा घरटे ते जळले कसे सांग ना! घरटे जळले कसे […]