Category Archives: लेख

दिवस असती जणू पांखरे

  (अनुवाद) विसरू कसे मी गेलेले दिवस ते वाटे त्या दिवसानी पुन:श्च यावे वाटे असे आधिक्याने मम अंतरी   दिवस असती जणू पांखरे पिंजर्‍यात ती राहिली असती सदैव मी पाळीली असती दाणे देऊनी निगा केली असती घट्ट मिठीत घेतली असती   लपवूनी त्यांची तस्वीर मनमाने ठेविली असती मनी फुललेली ही तस्वीर कदापी फुसून गेली नसती […]

हे तेच उपवन जिथे बहरती फुले

(अनुवाद)   स्मरण घडले अंतरातून अन क्षीण लहर ऊसळली थंडाव्यातून प्रीतिची जखम ऊभारून आली अंतरातून सहज आठवण आली स्मरतात ते दिवस अजूनी स्थिरलो होतो अंतरात कधी अन हसून हसून आलिंगनात गुरफटलो होतो तरी कधी खेळता खेळता जीवावर बेतले कधी प्रीतिची जखम ऊभारून आली कधी काय सांगू दीपकाच्या प्राक्तनाचे जळण्याविना उरते शल्य प्रीतिचे हे तेच उपवन […]

दुःखाला सुख कसे मी म्हणू

(अनुवाद) बोलू द्या मला अंतरातून माझ्या वा राहू दे मला माझा मी मुका दुःखाला सुख कसे मी म्हणू म्हणुद्य़ा त्यांना जे म्हणतील तसे   कसे ऊमलले हे फुल उपवनामधे प्रीत नसे माळ्याच्या नयानामधे हसत हसत काय आले नजरेला वहाणार्‍या आंसवांना आता वाहू दे   स्वप्न खुषीचे कधी ना पाहिले जरी पाहिले गेले ते स्मरणातूनी नसेलही […]

भोग आणि प्रेम

“हे विश्व एव्हडं मोठं आहे की,ते स्वतःच एक चमत्कार आहे.हा चमत्कार समजायला एकच मार्ग नसणार.”..कुणीतरी म्हटलंय. रमाकांतचं वाचन दाणगं आहे.त्याची बैठकीची खोली असंख्य पुस्तकानी भरलेली आहे.मी एकदा त्याला सहज म्हणालो, “कायरे रमाकांता तुझ्या खोलीत एव्हडी पुस्तकं आहे तू खरोखरच ती उघडून वाचतोस का?” माझा प्रश्न रमाकांतला विचीत्र वाटला नाही.कारण हा प्रश्न त्याला अनेकानी विचारलेला आहे […]

निसर्गवेडा सुधाकर

“निसर्गाने मला एव्हडं प्रबळ केलंय,आणि त्यातूनच मी आणखी एक शिकलो की,माझ्या अंतरात मी डोकावून पहावं आणि त्यातूनच मी सौंदर्य शोधून पहावं.” ….सुधाकर तसं पाहिलत तर,सुधाकराच्या घरचे सर्वच निसर्गप्रेमी आहेत.आणि त्यामधे सुधाकर निसर्गवेडा आहे असं म्हटलं तर चुक होणार नाही.सुधाकर मला नेहमीच निसर्गाबद्दल चार गोष्टी सांगत असतो.आणि बरेचवेळा तो कोकणातला निसर्ग कसा वाटतो ते तोंड भरून […]

सुगंधाचा परिमळ तूच पुरविशी आसमंताला

(अनुवाद) काय सांगू काय अंतरी फलित होईल तुझ्या येण्याचे माझ्या मनावर माझ्या स्वत:वर कसा लगाम ठेवण्याचे चारही दिशामधे तूच येतेस नजरेला सुगंधाचा परिमळ तूच पुरविशी आसमंताला तुझ्या मोहकतेचे दृश्य दीपविते चारही दिशेला असे भासे जणू स्पर्श जाहला चंद्र्माला तुझ्या मनोहर दृष्टीक्षेपाचा दिलासा मिळाला माझ्या पापणीवर काजवे लागले चमकायाला श्रीकृष्ण सामंत (सॅन होझे कॅलिफोरनीया)

विनायक आणि मी.

“मानवतेवर प्रेम करणारे लोक मानवतेत बदल आणू पहात नसावेत.ते लोक स्वतःमधे बदल आणू पहात असतात.”…मी विनायकाला म्हणालो. विनायक आणि माझ्यात नेहमीच वाद,अर्थात प्रेमळ,वाद होत असतात.आणि त्यासाठी एखादा विषय शोधून काढावा लागत नाही.ते उस्फुर्तपणे होतं.काल असंच झालं.मला विनायक म्हणाला, “आपल्याला काय वाटतं आणि आपण कसला विचार करतो ह्यामधे फरक करणं खरोखर जरा कठीण आहे.माझा असा समज […]

पायताना शिवाय

“अनवाणी असणं आणि त्याचे शारिरीक दृष्टीने काय फायदे ह्या विषयावर मी बरंच वाचन केलं आहे”…मधूसुदन काही लोक स्वभावाने हट्टी असतात.ते त्यांच्या मनात आणतात ते तसं करतात.मला मधुसूदनाबद्दल म्हणायचंआहे.मी त्याला त्याच्या ह्या स्वभावाबद्दल बरेचदा म्हटलं आहे.पण त्याचं म्हणणंही मला पटतं.तो म्हणतो की,मी जो हट्टीपणा दाखवतो त्याने मी माझ्या जीवाला कष्टप्रद करतो.दुसर्‍याला ते कष्ट बघून सहन होत […]

आदर: दिल्या घेतल्याचा.

“मला माझ्या लहानपणीच माझ्या मनावर बिंबवलं गेलेलं होतं की,दुसर्‍याचा सन्मान तसाच करा जसा तुमचा दुसर्‍यानी करावा असं तुम्हाला वाटतं.”…माझा मित्र राजेश. एखादा मनुष्य जेव्हा खरोखरंच हवालदिल होतो तेव्हा तो अगदी खरं बोलण्याचा प्रयत्न करीत असतो.माझ्या ह्या म्ह्णण्याची प्रचिती त्या दिवशी आली जेव्हा राजेश माझा एक मित्र, असेच आम्ही गप्पा मारीत असताना आवर्जून मला सांगत होता. […]

सुरेशच्या आठवणीतला एक दिवस.

“माझीच मला लाज वाटली कारण मी पाहिलं की जिथे जिथे मी जाईन तिथे तिथे जीवन खरोखरच सुंदर असू शकतं”. सुरेश जेव्हा हतबल होतो तेव्हा माझ्याकडे येऊन मला सर्व सांगून आपलं मन हलकं करून घेतो.का कुणास ठाऊक मी जरी त्याचं म्हणणं शांतपणे ऐकून कसलाच प्रतिसाद दिला नाही तरी त्याला त्यात काही हरकत नसते.माझ्या कानावर त्याने घातलं […]